۱- از اونجا که دولت چین از مرام کمونیستی تبعیت می کنه و کمونیست ها هم اصلا قائل به پدیده ای به نام دین نیستند، و رهبرشون لنین هم جمله معروف “دین افیون توده هاست.” رو گفته، در کشور چین با هرگونه فعالیت تبلیغی مذهبی مخالفت و برخورد می شه. یعنی ممکن نیست که مثلا دولت ایران یا هر کشور دیگری بخوان اینجا یک مدرسه یا یک سازمان و تشکیلاتی راه بیندازند و به ترویج و تبلیغ مرام و مسلک خودشون بپردازند. اما فعالیت های دینی پیروان ادیان، مثل شرکت در مراسم و نماز جمعه و کلیسا کاملا آزاده. اتفاقا کلیساها و مساجد بسیار زیبا و بعضا منحصر به فردی در سراسر کشور چین وجود داره که اگر عمری باقی بود بهش خواهم پرداخت. مثلا احتمال زیاد ما عید فطر اینجا رو در مسجد نیوجیه شهر پکن خواهیم بود.
۲- دربین ادیان مختلف روی مسیحیت به خاطر اینکه فعالیت سازمان یافته تری دارند و یه کمی هم زیرزمینی عمل می کنند و کلا سابقه خوبی ندارند، حساسیت بیشتره. اما بودایی ها با محدودیت خیلی کمتری مواجه هستند. در مورد مسلمانان هم دولت عربستان سعودی به شدت در حال فعالیت است و با پول های هنگفتی که خرج می کنه تبلیغ فرقه ضاله وهابیت رو می کنه. مثلا خیلی راحت و سریع اینجا مسجد می سازه یا کانتینرهای کتاب رو روانه صین می کنه. و چون پول داره موفق شده مسوولین اینجا رو بخره تا مانع تراشی و مخالفت نکنند.
۳- توجه داشته باشید که از بین ۱.۳ میلیارد جمعیت، بیش از ۱ میلیاردشون هیچ دینی ندارند. یعنی در فقر فرهنگی و اطلاعاتی و بی خبری کامل به سر می برند. (آمار دقیقش الان خاطرم نیست. کلا اینها مطالبی است که من با اطلاعات و دید ناقص خودم فهمیدم و از ظن خودم یار قضیه شدم! ولی نهایت سعی ام رو می کنم که حرفام غیر مستند نباشه.)
۴- یه خواهش بی ربط هم دارم. لطفا اگر مطلب رو تا اینجا خوندید تو قسمت نظرات یه نظر بدید. اسم و ایمیل و اینا هیچی لازم نداره. متن نظرتون هم اگر حس و حال ندارید یه عدد یا کاراکتر باشه کافیه. می خوام ببینم چه تعداد آدم واقعا خواننده این مطالب هستند.
سابقه ورود اسلام به اين كشور پهناور، به قرن اول هجري باز ميگردد. برخي معتقدند كه در زمان عثمان، هيئتي براي تبليغ دين اسلام وارد چين شده و با امپراطور «سلسله تانگ» نيز ملاقات كرده است. مسلمانان جنوب چين در شهر كانتون معتقدند «ابي وقاص» در صدر اسلام با يك گروه ۴۰ نفره از مسلمانان از طريق دريا وارد اين شهر شده و مجموعا سه بار بين ايران و چين مسافرت كرده است.
«مسجد ابي وقاص» كه جزو قديمي ترين مساجد چين است در مركز شهر «كانتون» واقع شده و در حال حاضر به نام روضه ابي وقاص خوانده مي شود. گفتني است كه ابي وقاص به همراه ۴۰ تن از پيروان خود هنگام نماز در اين محل به شهادت رسيده اند. آنچه مسلم است ترويج و گسترش اسلام توسط بازرگانان ايراني و عمدتا از طريق جاده ابريشم صورت گرفته است. آشنايي اكثر مسلمانان چين با كلمات و واژه هاي اصيل فارسي و استعمال اين لغات در مكالمات روزمره زبان چيني مؤيد اين مدعا است.
مسلمانان چين امروزه نماز و روزه را به نام هاي فارسي ( نه، صلاه و صوم) ميشناسند و نمازهاي پنجگانه را نماز بامداد، پيشين، ديگر، شام و خفتن مينامند و تمام نيتهاي خود در نماز، غسل، عقد و ازدواج و ديگر آداب شرعي را به فارسي ادا ميكنند. نقش ايرانيان در گسترش اسلام آنچنان وسيع بوده كه در زمان سلسله تانگ تنها در شهر «شي ان» (مبدا جاده ابريشم ) ۵ هزار ايراني زندگي ميكرده اند. هم اكنون روستاهايي در استانهاي «يون نن»، «گانسو» و ديگر مناطق به «روستاي فارسها» مشهور هستند. با وجود اینکه مسلمانان چین اهل سنت هستند ولی علاقه خاصی به ائمه اطهار دارند و اسامی فاطمه و علی در بین آنان بسیار رایج است.
از تعداد جمعيت مسلمانان چين آمار مشخصي در دست نيست. انجمن اسلامي چين (وابسته به دولت) جمعيت مسلمانان را بالغ بر ۱۸ ميليون نفر اعلام نموده است. در حاليكه اقوال مختلفي مبني بر ۴۰ تا ۷۰ ميليون نفر نيز وجود دارد. با توجه به پراكندگي مسلمانان در تمامي استانها و نواحي چين بنظر ميرسد دست كم ۲۶ ميليون نفر جمعيت مسلمانان را تشكيل دهند. در چين ۳۴ هزار مسجد وجود دارد كه قدمت برخي از آنها به ۱۲۰۰ سال بالغ ميگردد.
پاورقی
۱. بخشی از مطالب برگرفته از سایت رایزنی علمی دانشجویان ایرانی در جنوب شرق آسیا
۲. دم ایرانی ها گرم!
تو دانشگاه ما یه رستوران اسلامی باحال هست که غذاش خیلی خوبه و نسبتا هم ارزونه. از اون چیزاییه که می دونم بیام ایران دلم براش تنگ می شه. محیط بسیار آروم و دلچسبی داره و کل کارکنانش هم مسلمون هستند. در طی ماه رمضان هم هر روز افطار و سحری رایگان می ده که آگاهان سیاسی حدس زدند کارعربستان سعودی باشه. به هر صورت الان یه جوریه که خیلی از دانشجوها صرف نظر از مسلمان بودن یا نبودنشون میان اونجا غذا می خورند. من هم ۲ ۳ بار بچه های کلاس رو متقاعد کردم برای ناهار بریم اونجا که بتونم همراهی شون کنم. خیلی هم آبرو داری می کنه. به نظر من همین که چهار تا غیر مسلمان میان و غذای با کیفیت و ارزان می خورند و همزمان هم چشمشون به عکس مکه و چند تا حدیث روی در و دیوار می افته کافیه. کارایی اش از هزار تا سازمان و ارگان پرطمطراق که قراره تبلیغ اسلام کنند خیلی بیشتره.
این حدیث که شعار این وبلاگ هم هست، روی دیوار رستوران اسلامی بود. بعدا وقت شد در مورد اسلام در صین بیشتر توضیح خواهم داد.
